Obok mnie przebiegł importer, mrucząc do siebie: ”greckie, kto będzie chciał kupić greckie?”. Było to całkiem niedawno, więc piszę, póki emocje nie opadną. Nie, nie chodzi o gniew, o to, żebym chciał zażyć importera z mańki, obawiam się, że ma rację. Zresztą pokaźny był, umięśniony, znany z szybkich reakcji, a …
Nasz winomański język opiera się, jak dobrze wiemy, na kilku opozycjach, typu beczkowe -niebeczkowe, parkerowskie-nieparkerowskie, technicze-nietechniczne, terroirystyczne-nieterroirystyczne, interwencyjne-neinterwencyjne (albo nieinterwencjonistyczne). Używamy ich dla wygody, pomagają nam się poruszać po naszym winiarskim świecie, sprzyjają, nie ukrywajmy, pewnemu lenistwu: łatwiej jest dzięki nim coś wypowiedzieć, osądzić, nawet za cenę bardzo daleko idących …
Kilka grudniowych dni spędziłem w Paryżu i to i owo mnie uderzyło. Nie tyle tłum w księgarniach, gdzie nie wystawia się badziewia, ani kapitalne w tym okresie wystawy, bo tego jest się przyzwyczajonym, ile zmiany na naszym poletku winno-gastronomicznym. Pierwsza z nich dotyczy ciastek. Otóż od mojego ostatniego pobytu przed …
Fajne dziewczyny i fajne chłopaki nie piją już Dom Pérignon Czytaj więcej »
To nie niżej podpisany wymyślił tytuł tej kroniki. Jest on parafrazą tytułu serialowego; wziąłem z niego przymiotnik, zmieniłem nazwisko. „Wspaniała Pani Maisel”, serial pięciosezonowy, opowiada o kobiecie wyemancypowanej, błyskotliwie inteligentnej, dowcipnej i przede wszystkim cudownie autentycznej, szczerej i naturalnej. Rzadko to mi się zdarza, lecz obejrzałem serial, odcinek po odcinku, …
Jeden dzień, trzy lektury. Trzy lektury, jeden dramat. Jeden dramat, jedno pytanie. Jak żyć? Jak żyć dalej, siostro winomanko i bracie winomanie? Znowu muszę się pytać i znowu w kolejnym felietonie do tego wracać. Sytuacja powoli staje się krytyczna. Już zewsząd dobierają się nam do gardeł. Dzisiaj rano tekst profesora …
Wakacje dotarły do końca, sezon ogórkowy wygasa, lecz ostatnim rzutem na taśmę, ostatnim plasterkiem małosolnego, zanim wszystko zacznie na dobre kwaśnieć, chciałbym jeszcze wypełnić wakacyjne zadanie plecenia bredni. Ostatecznie nie są one gorsze od tego, co możemy usłyszeć od tak zwanych najwyższych czynników. Otóż zdałem sobie sprawę, wertując różne książki, …
Szczerze mówiąc, nie znoszę pytań o polskie wino w typie: „Co Pan sądzi o polskim winie?”. I tak rok w rok. Co mam odpowiedzieć? Najlepiej byłoby: „A co Pan sądzi o winie francuskim (czeskim, słoweńskim, meksykańskim etc)?”. Sądzę, że jest. Jest takie i owakie, białe, czerwone, musujące. Jest drogie, ale …
Francesco Redi napisał list do Wszelkich Instytucji Walczących Z Alkoholem W Każdej Jego Ilości. List jest wierszowany, oto jego fragment: Tam na Antinorich wzgórzach wyniosłych,Które nazwę od Róż wzięłyO jakże, jakże radosnyZ najczarniejszych kiści co się pięły,Z canaioula dojrzałegoWyciskam pełno moszczu tak czystegoŻe w szkle tryskaSkacze, pieni się i błyska!Kiedy …
Nie wiem, czy ktoś jeszcze pamięta, jakie książki zostały nazwane zbójeckimi. Przez Mickiewicza. Przez jego Gustawa, który, nieszczęśliwie zakochany, skarżył się, że winę ponosi Goethe, autor „Cierpień młodego Wertera”. Gdyby książki tej nie przeczytał, to by się tak beznadziejnie nie zakochał i nie wpadł w takie bezdenne otchłanie. Tutaj nie …
Hasło Zero Waste rozbrzmiewa wzdłuż i wszerz z coraz większą mocą i powinno wzbudzać dobre uczucia, zwłaszcza gdy chodzi o jedzenie (a o nie chodzi przede wszystkim); w końcu w produkcję włożono i dary przyrody, i wysiłek ludzki, nie mówiąc o śladzie węglowym, który przy okazji wytworzono. Na ekranach co …
ABY WEJŚĆ NA STORNĘ
MUSISZ MIEĆUKOŃCZONE
18 LAT
